Początki parafii i koscioła w Bedford

 

Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku, wojsko polskie, które walczyło na zachodzie u boku wojsk alianckich, ze względów politycznych, jakie panowały w Polsce, nie mogło wrócić do kraju. Żołnierze zatrzymywali się w Anglii. W 1947 roku przeszli oni do cywila, a wkrótce dołączyły do nich rodziny, które w czasie wojny znajdowały się w Indiach, Afryce, Palestynie i Zachodniej Europie. Liczna grupa Polaków osiedliła się w Bedford i okolicy. 

Polska społeczność katolicka w Bedford nie miała własnego kościoła, dlatego też od 1947 roku, Msze św. dla Polaków odprawiane były w angielskim kościele Św. Józefa przy Midland Rd. O godz. 13:00. W nowo założonej polskiej parafii pierwszym proboszczem został ks. kapelan Jarosław Sarnela, który po paru latach posługi duszpasterskiej odjechał do Rzymu. W 1949 roku zastąpił go ks. Marian Majewski. Dojeżdżał on do polskich obozów i miejsc, gdzie mieszkali Polacy. Udzielił wiele ślubów i chrztów dla pierwszej generacji powojennej, uczył także dzieci religii w sobotniej szkole i przygotowywał do Pierwszej Komunii Św. Z wiekiem zaczął podupadać na zdrowiu.

Z końcem roku 1973 Polska Misja Katolicka w Londynie mianowała ks. Edwarda Grudzińskiego nowym proboszczem parafii Bedford. W dalszym ciągu Msze św. odprawiane były w angielskim kościele. Po pewnym czasie ks. Edward zaczął starać się o nabycie własnego kościoła dla Polaków. W tym czasie niektóre kościoły anglikańskie były zamykane. Ks. Edward nawiązał kontakt z Kurią Biskupią Kościoła anglikańskiego w St. Albans. Po wielu staraniach Anglicy zaoferowali Polakom kościół Św. Trójcy, do którego należała piękna sala, za którą żądano dość wysoką cenę, jednak Polacy przystali na warunki kupna. Odtąd Msze św. dla Polaków były odprawiane w kościele Św. Trójcy o godz. 10 rano. Na walnym zebraniu wybrano Radę Parafii, jej przewodniczącym został pan Jan Lazarowicz, a skarbnikiem Stefan Staszak (obaj już nie żyją). Zaczęto zbierać wśród parafian pieniądze na zakup sali. Wierni przyjęli tę wiadomość z wielkim entuzjazmem. Każdy ofiarował tyle, na ile było go stać. Jednak zebrana suma była niewystarczająca do kupna sali, z czego trzeba było ostatecznie zrezygnować. Przez następne lata Msze św. i wszystkie kościelne uroczystości odbywały się w kościele Św. Trójcy. Po wielu staraniach i rozmowach prowadzonych przez Polaków z Kuria Kościoła anglikańskiego pełnomocnicy Kurii zdecydowali się kupić kościół Św. Trójcy i sale szkoły dla dziewcząt, która mieściła się obok. W zamian zaoferowali kościół Św. Cuthberta w centrum miasta przy Mill Street.

Początki kościoła św. Cuthberta datowane są na VIII wiek i był na początku zbudowany z drewna. W XI wieku był to już kościół z kamienia. Z tego okresu zachowała się oryginalna chrzcielnica pochodząca prawdopodobnie z 1090 roku. W XIII wieku kościół przebudowano w stylu w rzymsko-normanskim. Był to kościół katolicki aż do czasów Henryka VIII, kiedy to został przemianowany na świątynię anglikańską. W połowie XIX wieku przebudowano go w stylu normańskim. Kościół św. Cuthberta jest najstarszy i najpiękniejszy spośród pięciu kościołów w centrum Bedford. Znajduje się w centrum miasta przy skrzyżowaniu pięciu ulic i w pobliżu rzeki Ouse. W 1974 roku z powodu braku zainteresowania wyznawców protestanckich kościół został zamknięty. W październiku 1978 roku Polacy otrzymali ten kościół na własność, co zostało przyjęte z radością przez wiernych Polskiej Wspólnoty Parafialnej w Bedford. Ponieważ przez wiele lat był nieczynny, został zaniedbany i wymagał generalnego remontu. Po kilku tygodniach ciężkiej i mozolnej pracy ks. Edward odprawił pierwszą dziękczynną Msze św. Kościół został nazwany pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa i Św. Cuthberta. Parafianie przez wiele miesięcy po swojej pracy zawodowej przychodzili do kościoła, żeby pomóc przy jego odnawianiu. Pracą kierował ks. proboszcz. Do zawodowej pracy zatrudnione były różne firmy, zainstalowano także centralne ogrzewanie. Panowie malowali wewnątrz kościół, panie stojące wysoko na rusztowaniu wykonywały bardzo precyzyjne prace dekoracyjne, ornamenty znajdujące się na filarach. Firmy wybudowały kancelarię i mieszkanie dla księdza, co zostało opłacone z zebranych pieniędzy, a nowe dywany do kościoła zostały zakupione przez Klub Polski. Oficjalne poświecenie kościoła odbyło się w styczniu 1980 roku. Konsekracji dokonał Ks. Biskup Szczepan Wesoły podczas Mszy św. w obecności Ks. Rektora Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii Ks. prałata Karola Zielińskiego, Ks. Hume proboszcza angielskiej parafii w Bedford oraz przedstawicieli zarządu miasta i policji. Po południu odbyło się przyjęcie w sali Hurpur dla duchowieństwa, honorowych gości i parafian. Jednak kościół wymagał dalszych prac remontowych. Ustawiono główny ołtarz, na którym stoi tabernakulum. U góry stoi figura Serca Pana Jezusa wykonana z drewna i oddzielny ołtarz posoborowy do Mszy św. Z lewej strony znajduje się ołtarz Matki Bożej z Lourdes. Po prawej stronie w bocznej nawie usytuowany jest ołtarz cudownej Matki Boskiej Częstochowskiej. Na ścianach wiszą obrazy Matki Boskiej Ostrobramskiej, Matki Bożej Kozielskiej, obraz Pana Jezusa Miłosiernego i obraz św. siostry Faustyny Kowalskiej oraz papieża Jana Pawła II. W każdy piątek odmawiana jest koronka do Miłosierdzia Bożego.

W okolicy SPK w Bedford ufundowano tablice upamiętniającą poległych w czasie drugiej wojny światowej na lądzie, morzu i w powietrzu. Kościół wewnątrz jest pięknie oświetlony żyrandolami i elektrycznymi świecami. Przez wiele lat pracy w kościele, ks. Edwarda wspierali Yean z Malezji (obecnie studiujący w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi) oraz Gino z Włoch .W późniejszych latach doktor Stanisław Gańczakowski wystarał się od zarządu miasta o pieniądze na naprawę dachu. Każdego roku na Boże Narodzenie o północy jest odprawiana Pasterka poprzedzona złożeniem Dzieciątka Jezus do żłobka. W czasie Wielkiego Postu w piątki odprawiana jest Droga Krzyżowa, a w Wielki Piątek urządza się grób Pana Jezusa przystrojony mnóstwem kwiatów. W Wielką Sobotę po popołudniu odbywa się święcenie pokarmów, wieczorem poświecenie ognia i wody, a następnie procesja z Przenajświętszym Sakramentem i Msza Św. Rezurekcyjna. Przez 25 lat w tym kościele odbyło się wiele ślubów par z drugiego pokolenia Polaków urodzonych w Anglii, później ich dzieci były tu chrzczone i przystępowały do Pierwszej Komunii Św. W 1988 roku parafię polską w Bedford odwiedzili ks. Prymas Polski kardynał Józef Glemp w asyście ks. Rektora PMK Stanisława Świerczyńskiego i Sekretarza PMK ks. prałata Janusza Tworka. Dla dzieci i młodzieży Ks Prymas udzielił Sakramentu Bierzmowania. Proboszcz ks. Edward Grudziński obchodził swoje uroczyste 25-lecie i 30-lecie Kapłaństwa. W uroczystościach obecni byli Ks. Biskup Szczepan Wesoły, ks. prałat S. Swierczynski i ks. J. Tworek, Parafianie i przyjezdni goście. Ks. proboszcz pracował i pracuje z pomocą Rady Duszpasterskiej. Od wielu lat funkcje prezesa pełnił pan Marian Kaciniel, funkcję skarbnika pełnił ś.p. pan Zygmunt Lewicki. Pani Irena Budarkiewicz od wielu lat z pomocą kilku pań zajmuje się dekoracją kościoła kwiatami. Zwłaszcza na Wielkanoc Grób Pana Jezusa tonie w kwiatach. Poświęca wiele swego czasu, za co jej bardzo dziękujemy. Pan Franciszek Sabiniarz od początku w naszym kościele grał na organach, niestety zmarł nagle i jego następczynią została młoda Kasia Wodecka, która obecnie jest organistką. Panie bezinteresownie pomagają w organizowaniu imprez w okresie Bożego Narodzenia oraz innych uroczystości parafialnych. W roku 1980 zmarł ks. kanonik Marian Majewski, trumna ze zwłokami była wystawiona w naszym kościele. W 2000r., 26 lipca po krótkiej chorobie na atak serca zmarł ks. Edward Grudziński. Przed pogrzebem trumna ze zwłokami przez całą noc wystawiona była w kościele, następnego dnia przyjechało wielu jego kolegów księży na Msze św. Requiem. Po trudnej pracy duszpasterskiej odszedł do Boga po nagrodę, dołączył do swoich Parafian, których wielu odprowadził na miejsce wiecznego spoczynku. Jest wielką zasługą ks. Edwarda, ze Polacy w Bedford mają piękny własny kościół, o który dbał do ostatnich dni swego życia [zmarł mając 59 lat].

Po śmierci ks. Edwarda Grudzińskiego nowym Proboszczem Parafii w Bedford zostaje ks. kanonik Grzegorz Aleksandrowicz. Pierwszego października 2000 roku przyjął opiekę duszpasterską i kontynuuje prace poprzedniego duszpasterza. W krótkim czasie sprowadza z Polski relikwie św. siostry Faustyny Kowalskiej. Od 2003 roku w każdą niedzielę odprawia dwie Msze św. – o godzinie 10-ej rano i wieczorem o godzinie 19-ej dla tych, którzy nie mogą uczestniczyć w porannej Mszy św., głównie dla pracujących młodych Polaków przybyłych niedawno z Polski. W czerwcu 2003 roku ks. kan. Grzegorz obchodził swoje 30 lecie Kapłaństwa. Każdego tygodnia odwiedza chorych w szpitalu i w domach. Bardzo dba o kościół i o życie religijne parafian.

W 2005 roku polska Parafia w Bedford obchodziła 25-lecie istnienia kościoła. Uroczystości jubileuszowe odbyły się w niedzielę 30 stycznia 2005 r. Wśród dostojnych gości byli Ks. Arcybiskup Szczepan Wesoły, który konsekrował nasz kościół w 1980 roku, burmistrz miasta Bedford oraz delegacja z Włocławka, miasta bliźniaczego z Bedford.

 

Opracowanie: Janina Osuch